پيشينيان درتدوين، روش مخصوص به عصر خود راداشته‌اند كه مطالعه آن آثار براى نسل امروز، دشوار است. محققان امروزى با به كارگيرى علائم سجاوندى، توضيح واژه ها و عبارت هاى دشوار، پاراگراف بندى، انتخاب عنوان براى بخش هاى مختلف، تخريج مصادر، استفاده از حروف متنوع، اعراب گذارى، استفاده از رسم الخط جديد،تهيه فهرست هاى گوناگون و... مى‌كوشند تا استفاده از آن آثا را آسان تر كنند. ولى با وجود اين خدمات ارزنده، جا دارد تنها به اين اسلوب ها دراحياى ميراث گذشتگان ـ به ويژه آثار فقهى ـ بسنده نشود؛ بلكه لازم است با ابتكارات جديد، درعين حفظ مطالب نويسندگان گذشته، آثار آنها به گونه اى عرضه شود كه استفاده از آنها درعصر حاضر،سهل تر شود؛ چرا كه هرچه به جلو مى‌رويم با پديد آمدن شيوه هاى نگارشى جديد استفاده از شيوه هاى منسوخ گذشته دشوارتر خواهد شد.

بدين جهت موءسسه دائرة المعارف فقه اسلامى، بنادارد آثار فقهى گذشتگان را به روشى نو احيا كند و جواهر الكلام فى شرح شرائع الاسلام را به عنوان نخستين كتاب، انتخاب كرده است.

جواهر الكلام از شاهكارهاى فقهى است كه به جهت ويژگى‌هايى كه دارد همواره مورد